Głównym kryterium stosowanym w praktyce, przy podejmowaniu decyzji czy krytyka lub atak słowny jest „mową nienawiści” jest obiekt rzekomej lub prawdziwej nienawiści.
Nienawiść albo potwarz wyrażona w stosunku do Polski i Polaków – Polaków żyjących albo tych najmniejszych, przed urodzeniem – taka nienawiść jest dozwolona i jak pokazuje praktyka, nie jest ani ścigana ani karana.
Natomiast emocje i uczucia skierowane wobec uprzywilejowanych grup są zakazane. Krytyka, dezaprobata i moralne potępienie czynów przestępczych, a nawet niepokój związany z potencjalnymi sprawcami innej narodowości i rasy, sprawcami rabunków, gwałtów i morderstw – są klasyfikowane jako „mowa nienawiści”.
Myślozbodnia znana z dystopii Orwella, wypowiedziana na głos, wprowadzona została do polskojęzycznego prawa jako “mowa nienawiści”.

