„Jej ścieżka biegnie między dowodami historycznymi a zobowiązaniem finansowym – punktem, w którym, dzięki sprawiedliwości międzypokoleniowej, fakt dotyczący tego, kto co wyemitował, staje się twierdzeniem o tym, kto komu co jest winien”
◊
Tłumaczenie: AlterCabrio – ekspedyt.org
◊
Jak Rothschildowie snują swoją sieć globalnej kontroli
Chciałbym zwrócić uwagę na nową ważną analizę autorstwa blogera Escapekey zatytułowaną „The Rothschild Nexus”.
W opracowaniu pyta, odnosząc się do ojców chrzestnych syjonistyczno-satanistycznej mafii imperialistycznej, ZIM: „Nie rządzą, nie stanowią prawa ani nie wydają rozkazów. Nie piastowali wysokich stanowisk od dwóch stuleci. Czym więc właściwie zajmują się Rothschildowie?”
Odpowiedź jest taka, że ci Enemies of the People [pdf] kontrolują podstawową infrastrukturę administracyjną i finansową, na której opiera się współczesny świat, siedząc niczym złowrogie pająki na splecionych sieciach nielegalnej globalnej kontroli.
Escapekey wymienia 15 najważniejszych członków przestępczej dynastii i opisuje rolę, jaką każdy z nich odegrał.
Alphonse de Rothschild (1827–1905) czerpał zyski z reparacji wypłaconych przez Francję po jej klęsce z Prusami w 1871 roku, a Gerson von Bleichröder, agent Rothschildów w Berlinie, czerpał z tego korzyści po stronie niemieckiej. Escapekey twierdzi, że wywołało to „geopolityczną reakcję łańcuchową”, która doprowadziła do niemieckich reparacji po I wojnie światowej i zapewniła instytucjonalne uzasadnienie dla utworzenia wszechmocnego Banku Rozrachunków Międzynarodowych (BIS).
Nathaniel Rothschild (1840–1915), na zdjęciu, był niezwykle wpływowym międzynarodowym bankierem i finansistą, głową brytyjskiej gałęzi rodziny i potężnym inwestorem w złoto, diamenty, ropę naftową, stal, koleje i uzbrojenie, jak opisałem to w książce „The Great Racket”. Sfinansował Brytyjską Kompanię Południowoafrykańską Cecila Rhodesa i, jak pisze Escapekey, „jego ścieżka biegła między londyńskim kapitałem bankowym a imperialną eksploatacją surowców”.
Alfred de Rothschild (1842–1918) „zajmował ścieżkę między kontrolą nad towarami a architekturą monetarną”, mówi Escapekey. Rothschildowie kontrolowali przemysł złota fizycznego (w tym wydobycie rtęci do procesu rafinacji) i jednocześnie posiadali kontrakt na Rafinerię Królewską Mennicę w Londynie, kontrolując instytucję certyfikującą wydobycie jako złoto monetarne. Na Międzynarodowej Konferencji Monetarnej w Brukseli w 1892 roku Alfred był orędownikiem standardu złota, „opowiadając się za systemem monetarnym opartym na towarze, którego cały łańcuch rafinacyjny kontrolowany był przez jego rodzinę”.
Walter Rothschild (1868–1937) łączył zarządzanie brytyjską polityką imperialną z działaniami na rzecz utworzenia judeo-supremacyjnego państwa Izrael, poprzez Deklarację Balfoura z 1917 roku. Był w pewnym momencie posłem z okręgu Aylesbury, a później przewodniczącym Rady Deputowanych Brytyjskich Żydów.
Miriam Rothschild (1908–2005) przyczyniła się do powstania raportu „Nauka i etyka” z 1942 roku, w którym stwierdziła, że etykę można wyprowadzić z nauki – „racjonalistyczne” podejście typowe dla myślenia żydowskiego. Ten „autorytet naukowy” połączono z określeniami prawnymi, aby pod płaszczykiem „moralności” narzucić ludzkości pewne zasady. Podążaj za nauką!
Victor Rothschild (1910-1990), na zdjęciu, o którym jest mowa w książce ZIM Unzipped [pdf], powiązał brytyjski wywiad MI5 z należącą do Rothschildów firmą naftową Shell i „naukowymi” badaniami nad klimatem, które doprowadziły do powstania tzw. ram „środowiskowych”, obecnie wbudowanych w regulacje bankowe.
Robert Rothschild (1911–1998) był zaangażowany w nową architekturę instytucjonalną, która powstała po II wojnie światowej – krok w kierunku judeo-supremacyjnego państwa światowego. Dzięki temu belgijskiemu członkowi diabelskiej dynastii, demokracja i suwerenność zostały podważone, a międzynarodowa władza znalazła się w rękach Banku Rozrachunków Międzynarodowych (BIS), MFW i obecnej UE.
Edmund de Rothschild (1916-2009) promował globalistyczną agendę „ochrony środowiska”, promującą interesy finansowe pod fałszywą zieloną flagą. Jego przemówienie na pierwszym Światowym Kongresie Ochrony Przyrody w 1977 roku doprowadziło do powstania koncepcji Światowego Banku Ochrony Przyrody, który przekształcił się w Globalny Fundusz Ochrony Środowiska, wykorzystujący „zarządzanie ekosystemami” jako nową formę imperializmu finansowego.
Baron Edmond de Rothschild (1926–1997) sfinansował budowę rurociągu Ejlat–Aszkelon w 1968 roku, który miał doprowadzić irańską ropę naftową drogą lądową do Morza Śródziemnego przez Izrael. Escapekey pisze: „Jego ścieżka wiodła między produkcją energii w Zatoce Perskiej a konsumpcją w Europie”. Wikipedia dodaje: „Był zdecydowanym zwolennikiem syjonizmu, a jego hojne darowizny znacząco wsparły pierwsze żydowskie osadnictwo w Palestynie (Pierwszą Aliję), co ostatecznie doprowadziło do powstania Państwa Izrael”.
Evelyn de Rothschild (1931–2022), na zdjęciu po prawej, przewodniczył NM Rothschild & Sons w latach 1976–2003 i zarządzał The Economist, „publikatorem, który ukształtował sposób, w jaki globalna klasa biznesowa postrzegała zarządzanie, reformy i politykę gospodarczą”. Był również współpatronem Deklaracji Międzywyznaniowej w sprawie Międzynarodowej Etyki Biznesu z 1993 roku, która doprowadziła do powstania wspólnego słownictwa „moralnego”, które później zostało włączone do kodeksów ładu korporacyjnego na całym świecie jako narzędzie kontroli.
Jacob Rothschild (1936–2024) był gospodarzem rodzinnych forów w Waddesdon Manor w latach 2014–2018, które stworzyły ramy dla „ryzyka finansowego związanego z klimatem” – obecnego oszustwa preferowanego przez globalny gang. Escapekey zauważa: „Zanim ramy przyjęły kształt architektury regulacyjnej, pochodzenie z Waddesdon było niewidoczne”. Jacob przewodniczył również Yad Hanadiv, Fundacji Rothschildów w Jerozolimie, która, jak podaje Wikipedia, „odzwierciedlała jego zaangażowanie w filantropię w Izraelu”.
Emma Rothschild (1948-), historyczka z Harvardu, spędziła ostatnie lata na konstruowaniu „dowodów” na rzecz narracji „klimatycznej”. Escapekey pisze: „Jej ścieżka biegnie między dowodami historycznymi a zobowiązaniem finansowym – punktem, w którym, dzięki sprawiedliwości międzypokoleniowej, fakt dotyczący tego, kto co wyemitował, staje się twierdzeniem o tym, kto komu co jest winien”. Dodałbym, że jej dawna rola członkini zarządu Fundacji Narodów Zjednoczonych stanowi nieoczekiwane potwierdzenie jej globalistycznych poglądów.
Lynn Forester de Rothschild (1954- ) współzakładała w 2019 roku wraz z Watykanem Radę na rzecz Kapitalizmu Inkluzywnego. Jak pisze Escapekey, inicjatywa ta wykorzystała „autorytet moralny” zapewniony przez usłużny (i skorumpowany) Kościół do stworzenia instytucjonalnych zasad sprzyjających interesom finansowym jej własnego plemienia. Jest członkinią Chatham House w Wielkiej Brytanii i Rady Stosunków Zagranicznych w USA.
Ariane de Rothschild (1965-) kieruje Grupą Edmonda de Rothschilda i ściśle współpracowała z pedofilem Jeffreyem Epsteinem. Escapekey pisze: „Korespondencja z Epsteinem pokazuje, że utrzymywała ona niezależne relacje z rządem Izraela, negocjując bezpośrednio z Epsteinem w ramach listy, na której znajdował się również Ehud Barak”. Jej bank jest obecnie badany przez francuskie władze w związku z zarzutami korupcyjnymi.
David Mayer de Rothschild (ur. 1978) jest propagandzistą pseudo-zielonej agendy, kieruje kampanią Voice for Nature i jest okrzyknięty przez CNN „nawigatorem” czegoś, co nazywa się „Statkiem Kosmicznym Ziemia”. Escapekey mówi: „Jego ścieżka przekształca troskę o środowisko, którą reszta rodziny przekształcała w architekturę regulacyjną i finansową, w ruch społeczny, nadając tej etyce publiczny charakter”.
Oczywiście artykuł Escapeykey’a zawiera znacznie więcej szczegółów, a także liczne odnośniki do jego wcześniejszych imponujących prac na ten temat.
Dostarcza nam nieocenionych zasobów w naszym wspólnym dążeniu do zrozumienia, co stało się z naszym wspaniałym światem, jak stał się zdegradowaną i odczłowieczoną ohydą, którą widzimy wokół nas dzisiaj, i kto dokładnie jest za to odpowiedzialny.
How the Rothschilds spin their web of global control, Paul Cudenec, April 20, 2026
◊
Więcej: Paul Cudenec






Dodaj komentarz