Brak sumienia, to brak wolności

Po pierwsze, sumienie nie jest czymś, co się posiada. Nie ma się sumienia. To tak, jakby powiedzieć: „Mam wiedzę”. Nie jest to również subiektywna opinia oparta na uczuciach czy przekonaniach. Nie możemy mieć własnego, unikalnego kodeksu moralnego, w przeciwnym razie nie ma sumienia. To przeczy znaczeniu tego słowa. Moralność z natury nie jest względna ani subiektywna. Nie można być relatywistą moralnym i jednocześnie mieć sumienie.

◊

Tłumaczenie: AlterCabrio – ekspedyt.org

◊

Grafika AI

Brak sumienia, to brak wolności

To naprawdę takie proste.

I

Nie można zrozumieć niemoralności i nielegalności państwa – czyli „rządu” i „władzy” – dopóki nie rozwinie się Prawdziwego Sumienia. Musimy uzyskać całkowitą jasność co do tego, czym ono jest i co oznacza.

Po pierwsze, sumienie nie jest czymś, co się posiada. Nie ma się sumienia. To tak, jakby powiedzieć: „Mam wiedzę”. Nie jest to również subiektywna opinia oparta na uczuciach czy przekonaniach. Nie możemy mieć własnego, unikalnego kodeksu moralnego, w przeciwnym razie nie ma sumienia. To przeczy znaczeniu tego słowa. Moralność z natury nie jest względna ani subiektywna. Nie można być relatywistą moralnym i jednocześnie mieć sumienie.

Słowo to pochodzi od łacińskiego con– oznaczającego „razem” oraz łacińskiego scio, sciere oznaczającego „wiedzieć”. Jest to wiedza, którą powinniśmy posiadać razem, jako gatunek. Innymi słowy, zdrowy rozsądek. Jest to wiedza o obiektywnej różnicy między zachowaniem właściwym a niewłaściwym; między szkodliwym a nieszkodliwym; między moralnym a niemoralnym.

Jako społeczeństwo nie mamy sumienia. Gdybyśmy je mieli, nie bylibyśmy w tym bałaganie. Większość z nas ma podstawowe zrozumienie dobra i zła (jak w ‘nie krzywdź ludzi‘ i ‘nie zabieraj im rzeczy‘), ale nie poszerzamy tego zrozumienia ani nie stosujemy obiektywnych zasad moralnych do szerszych sytuacji lub warunków. Postrzegamy moralność jako subiektywną konstrukcję mentalną. Opieramy nasze pojęcia dobra i zła na osobistych uczuciach, przekonaniach, kaprysach, preferencjach, upodobaniach i niechęciach. To niebezpieczne myślenie. Jeśli nasze pojęcia dobra i zła są czysto subiektywne, sprzeczność jest nieunikniona, podobnie jak krzywda. Na przykład: 2+2 nie może równać się jednocześnie 4 i 5. Kiedy matematyka jest błędna, rezultaty są katastrofalne. Obecnie matematyka moralności to czysty chaos i jest to widoczne w naszej ludzkiej kondycji. Dzieje się tak częściowo dlatego, że ego staje nam na drodze. Ego nigdy nie chce uznać prawdy, po prostu chce tego, czego chce.

Jeśli wierzymy, że czerpiemy korzyści z czyichś niemoralnych działań (np. kradzieży, przymusu, napaści, oszustwa i pozostałych naruszeń praw wobec innych), albo nie rozpoznajemy ich jako niemoralnych, albo rozpoznajemy je, ale wolimy je usprawiedliwiać i tolerować. W obu przypadkach nie ma prawdziwego sumienia, jest tylko samozachowawcze ego. Ego zawsze mówi:

„Chcę, aby MOJA wolność, MÓJ komfort, MOJE tradycje i MOJE przekonania były chronione bez względu na cierpienie innych, którzy różnią się ode mnie.”

Możemy nie chcieć sami podejmować szkodliwych działań, ale większość z nas przymyka oko, gdy ktoś inny – tj. „rząd” i „władza” – robi je pozornie w naszym imieniu, ponieważ myślimy, że na tym korzystamy. Innymi słowy, „jeśli jest to dobre dla MNIE, to jest dobre”. Jednak niechęć do angażowania się w takie zachowanie osobiście jest dobrym znakiem, że masz potencjał sumienia. Twoje emocje informują cię, że krzywdzenie kogoś jest złą rzeczą. Taki jest cel poczucia winy. Ta emocja powinna być odczuwana, abyś nie kontynuował złych rzeczy. Kiedy ktoś inny robi to za ciebie, to poczucie winy jest zmniejszone lub stłumione, co ułatwia ci odwrócenie wzroku od niesprawiedliwości. Zbierasz nagrody za czyjeś złe uczynki i mówisz sobie,

„Nie podjąłem działania, więc nie zrobiłem nic złego!” lub „To dla dobra ogółu! To konieczne zło!”

Możesz nie być winny samej zbrodni, ale nadal jesteś winny jej przyzwolenia. Mówisz, że zło jest w porządku, a cierpienie innych ludzi jest w porządku, dopóki coś z tego masz. Próbujesz zmienić zło w dobro, a to nie jest możliwe w rzeczywistości. To nieustanne myślenie „ja, ja, ja” to bardzo niski poziom świadomości, w którym czarownicy tego świata chcą, abyśmy tkwili wiecznie. To świadomość szatańska, a wszystko, co manifestujemy, zaczyna się w umyśle. Umysł poprzedza wszystko. Jeśli nasze myśli i przekonania są skażone, nasze działania na świecie również takie będą. Mam nadzieję, że rozumiesz, co tu mówię, ponieważ jeśli chcemy, aby rzeczy zmieniły się na lepsze, musimy pozbyć się tego sposobu myślenia na WCZORAJ.

II

Osoba, która ma prawdziwe sumienie i żyje zgodnie z nim, nie usprawiedliwia ani nie szuka wymówek dla szkodliwych zachowań, niezależnie od tego, w jakie „większe dobro” wierzy lub jakie korzyści może dzięki temu osiągnąć. Cel nie uświęca środków, jeśli środki wyrządzają krzywdę. Taka jest filozofia filmowych złoczyńców, a nie dobrych!

Osoba z sumieniem nie tylko rozpoznaje zło z najwyższą jasnością, ale także aktywnie je odrzuca i przeciwstawia się mu. Przedkłada zasady moralne i właściwe postępowanie ponad instynkt samozachowawczy. Prawda, Miłość i Sumienie są najwyższym Prawem, a nie własne kaprysy; a kiedy osiągniesz ten poziom wiedzy i jasności, będziesz w stanie dostrzec rzeczywistość taką, jaka jest, a nie taką, jaką chcesz lub uważasz, że jest.

Życie zgodnie z sumieniem to prawdziwy klucz do wolności. Kiedy wszyscy jesteśmy zgodni co do tego, co dobre, a co złe, i gotowi jesteśmy żyć zgodnie z tymi obiektywnymi zasadami moralnymi jako gatunek, cierpienie ulega drastycznemu zmniejszeniu. Gdy nie ma sumienia, są tylko sprzeczności i konflikty, tylko cierpienie, a my możemy łatwo dać się zwieść i zmanipulować, byśmy uwierzyli w takie bzdury jak „rząd” i jego arbitralne kaprysy zwane „prawem”. Nie ma nic moralnego w przekonaniu, że niektórzy ludzie mają „prawa” do rządzenia i wydawania rozkazów, podczas gdy wszyscy inni są pod przymusem i zobowiązani do posłuszeństwa. To nie jest wolność, to niewolnictwo. Nawet jeśli mówisz, że się na to zgadzasz, to i tak tego nie usprawiedliwia. Twoja zgoda nie może obejmować innych ludzi. Twoja zgoda nie zmienia moralności. Niezależnie od tego, czy nazywa się to królestwem (rządy jednego), czy rządem (rządy nielicznych), to nadal jest to niewolnictwo i nadal jest niemoralne. Twoja zgoda podtrzymuje tę wiarę żywą i rozwijającą się w świadomości ludzkości, a utrwala przemoc stosowaną w imię twojego tak zwanego „większego dobra”.

Jeśli nadal wierzysz w legalność „władzy” i „rządu”, nie masz sumienia. Ta wiedza nie jest w pełni rozwinięta i zintegrowana. Nie masz pełnej jasności co do wrodzonej i obiektywnej różnicy między dobrem a złem, ani nie żyjesz w pełni zgodnie z tymi zasadami. Jeśli to stwierdzenie cię obraża, to dobrze. Prawda boli. To nie ma być obrazą, ale motywacją do działania.

Każdy z nas może znać podstawy indywidualnie i być wystarczająco moralny w życiu codziennym, by nie wyrządzać krzywdy innym, ale sumienie jest głębsze. Jest uniwersalne i zbiorowe. Sumienie jest aspektem Prawdziwej Troski. Bez Troski jako siły sprawczej w naszym życiu odłączamy się od sumienia. Stajemy się apatyczni wobec cierpienia na świecie. Pojawia się nihilizm. Możemy przez cały dzień mówić, że pragniemy pokoju i wolności, ale to Troska motywuje nas do faktycznego tworzenia tych warunków. Jeśli ona zanika, to samo dzieje się z sumieniem.

Gdybyśmy mieli sumienie jako gatunek, nie żylibyśmy w przymusie pod kaprysami i dekretami psychopatów nazywających siebie „autor-ytetami”. Są autorami zła, a nie prawa moralnego. Są elitami dna kosza na śmieci, a nie wolnym społeczeństwem. Gdybyśmy mieli sumienie, nie dalibyśmy się nabrać na te operacje psychologiczne. Na tym polega wiara w „autorytet” — operacja psychologiczna, która ma nas przekonać, że wszyscy żylibyśmy w chaosie i kanibalizmie, gdyby nikt nami nie rządził. To operacja psychologiczna, która ma nas przekonać, że niewolnictwo jest konieczne dla porządku i pokoju. Gdybyśmy mieli sumienie, wiedzielibyśmy lepiej. Rozkwitalibyśmy, prosperowalibyśmy i ewoluowalibyśmy jako wolny i suwerenny gatunek zgodnie z Prawem Naturalnym. Świadomy gatunek z sumieniem nigdy by na to nie pozwolił.

Czas przestać wszystko kręcić wokół „siebie i swoich spraw”, pozbyć się samolubnego ego i rozwinąć oraz rozszerzyć swoje rozumienie dobra i zła na całą globalną sytuację. Moralność zbiorowa tworzy wolność zbiorową. Wszyscy jesteśmy w tym razem, karmicznie. Nasza wolność jest powiązana, a nie indywidualna. Rozwijaj swoje sumienie, stawiaj zasady na pierwszym miejscu i nauczaj innych. To jest nasza droga wyjścia z tego, a zaczyna się od Troski. I znów – bez troski sumienie więdnie. Bez sumienia cierpimy, ponieważ jest to najważniejsza wiedza we wszechświecie. Jeśli nie znamy obiektywnej różnicy między dobrem a złem, nie możemy dostrzec zła takim, jakie jest. Będziemy nadal wierzyć, że „autorytet” jest prawowity i że „nic się nigdy nie zmieni”, i nadal będziemy egocentrycznymi i zaślepionymi śmieciami, i pozostaniemy zniewoleni.

III

Nic magicznie nie zmieni się na lepsze tylko dlatego, że tego chcemy. Wymagana jest wiedza, wymagane jest zrozumienie, a następnie działanie. Na tym polega Mądrość – robienie tego, co słuszne. A teraz, właściwą rzeczą jest włączyć swoje sumienie, zobaczyć oszustwo takim, jakie jest, i pomóc innym je zobaczyć. Nauczać. Być drogowskazami. Musimy utrzymać ten pęd, bez względu na to, jak wyczerpujące i bolesne to jest, lub jak daremne się wydaje. Nie wykonujemy tej pracy dla osobistej nagrody, robimy to, ponieważ jest to właściwe, moralne i słuszne.

Nihilizm to tchórzostwo, więc nie bądź tchórzem. Stań się świadomą, troskliwą istotą z sumieniem. Dasz radę. Dasz radę. Pielęgnuj Prawdziwą Troskę. Rób to, co słuszne, ponieważ jest słuszne. Wtedy i tylko wtedy będziemy mieli szansę. Jeśli będziemy tylko siedzieć i łykać czarne pigułki, jesteśmy skończeni. Jeśli będziemy wciąż usprawiedliwiać zło, bo go nie rozpoznajemy lub nam nie zależy, jesteśmy skończeni. A ludzkość jako suwerenny gatunek dobiegnie końca.

Tylko wtedy, gdy wypełniamy swój obowiązek wobec Prawdy, Stworzenia i wszelkiej Świadomości, możemy odwrócić tę ponurą rzeczywistość i stworzyć świat, jakiego wszyscy pragniemy. To najwyższy akt Miłości – Miłości Agapé. Miłość to Troska i Sumienność. Miłość to Suwerenność. Miłość to Anarchia. Miłość to Prawo. Nie łam go.

________________

No Conscience? No Freedom, River Laurie, Mar 14, 2026

◊

Powyższy esej jest wkładem River Laurie do serii Against the Rising Tide of Nihilism serwisu Nevermore.