„Chronicznie chorujemy na imposybilizm i jego pochodne – niekończenie tego, co zaczęliśmy, a nawet zdążyliśmy już wszem i wobec ogłosić. Chorujemy na niesolidność, faktyczny brak woli kreowania porządku w naszym bezpośrednim otoczeniu, ale i na własnym podwórku” – tak pisaliśmy w wydanej w zeszłym roku publikacji Nowy Ład. O Polsce i polskości w XXI wieku. Wydarzenia pod Trybunałem Konstytucyjnym każą znów pochylić się nad chorobami naszej narodowej duszy.
◊
Śpiewy pod TK, czyli polska niemoc. Czemu zawsze kończy się to tak samo?
◊
Dla chętnych:
Wersję tekstową materiału można znaleźć tutaj.
Dodaj komentarz