Jesteśmy jako naród upadlani, jako ludzie należący do tego narodu. Ale przez kogo? To jest dobre pytanie, słuchajcie. To jest dobre pytanie. Przez kogo i dlaczego? No, bo czy my jesteśmy jakoś bardziej upadlani niż inni? Uważam, że tak. Że dla nas to upodlenie ma szczególne okrucieństwo. To jest upodlenie ze szczególnym okrucieństwem. I psychicznym, i fizycznym. Fizyczne objawiło się nam na różne sposoby. Potop szwedzki, wcześniej wojny kozackie, czyli powstanie Chmielnickiego. Potop szwedzki, jeszcze ten traktat z Radnot i próba rozbioru Polski, potem wojna północna. Potem rozbiory, rozbiory, tak, rozbiory, powstania, represje, zniszczenia wielkiej wojny. Sanacja, II wojna światowa i wszystko co się w jej ramach działo to okrucieństwa wielkie. Później stalinizm i judeopolonia, czyli podbój Polski przez komunistów, znaczy przez ludzi, którzy przyszli tutaj w szatach, w przebraniu komunistów z terenów Związku Radzieckiego, którzy wcześniej podbili Rosję, czyli synowie Barabasza. No i potem po 89 aż do teraz. Teraz jest wiecie upodlenie większe jeszcze niż wcześniej, bo teraz upadlają nas, upadlali nas do tej pory pedagogiką wstydu, że mamy się wstydzić i pogardzać sami sobą. Mamy się wstydzić całej swojej historii, całej swojej tożsamości, całej swojej kultury, wszystkich naszych osiągnięć. Jeżeli są jakieś osiągnięcia, to nie nasze, tylko nam przypisane. My sobie je przypisaliśmy. My zawsze robiliśmy źle. Nic nam nie wychodziło. Popełnialiśmy same błędy w historii. Łamaliśmy zasady, łamaliśmy umowy. Nasi władcy, ci bohaterowie to albo są sfałszowani, albo nie nasi. Nas tylko zawsze ktoś prowadził. Jeżeli coś w ogóle się dobrego tutaj wydarzyło, to ktoś z zewnątrz przyszedł, nas podbił albo nas przejął, kontrolę nad nami i zmusił nas do robienia dobrych rzeczy, bo my sami, po pierwsze nie potrafimy zrobić, nie chcemy zrobić dobrych rzeczy, po drugie nie potrafimy niczego, niczego zrobić skutecznie, bo nie potrafimy się porozumieć i zrobić czegoś, co by działało. Dlatego zatrudniono całe pokolenie, pokolenia właściwie. To towarzysz Jakub Berman razem z towarzyszami z PPR-u tam mieli takie pomysły. Znaczy to nie oni mieli te pomysły, oni tu je zastosowali, że trzeba po prostu wejść i nauczyć Polaków. Oni będą uczyć Polaków. Ci ludzie pozmieniali nazwiska, weszli na nasze uczelnie. Do tej pory tam siedzą ich potomkowie i uczą Polaków, i są w różnych miejscach sterowniczych, w ministerstwach na przykład. Do tej pory to są te rody cały czas. Tam się nic nie zmieniło. Tam się zmieniają tylko ministrowie polityczni. Natomiast tamci siedzą tam cały czas. Ci ludzie z tamtego nadania, ci co tutaj przyszli, ci synowie Barabasza, pozmieniali nazwiska, tam się pożenili, prawda, pokotłowali trochę, ale to są wciąż ludzie, którzy mają w głowie tą właśnie tożsamość, że trzeba zarządzać Polakami i trzeba wychować Polaków i przekształcić ich tak, żeby nie nie znali swojej historii, żeby znali tylko historię sfałszowaną, żeby nienawidzili samych siebie, żeby gardzili całą swoją historią, całą swoją kulturą, również wiarą swoich przodków. I słuchajcie, tak się z nami walczy i to jest potężne upodlenie Polaków. Upadlają nas informacyjnie. Czyli tak, media w Polsce, czyli polskojęzyczne, które kłamią nam na temat wszystkiego właściwie, a nam, Polakom, pokazują naszą polskość jako coś najgorszego na świecie.
◊
Upodlenie Polaków – Bartosz Kopczyński
◊
Więcej: Bartosz Kopczyński
Pozwalam sobie akurat pod tym wystąpieniem BK wkleić tekst z dawnego optimus net , który został ukradziony panu Klusce . Wklejam , a nie podaje linka, bo tekst nie będzie się Wam otwierał . To kolejny raz, gdy X pilnuje, by sprawy szły w dobrym kierunku…
Kulisy gry Kaczyńskiego. Problem może mieć Nawrocki. “Tusk może otwierać szampana”
Kamil Dziubka
29 października 2026, 14:45
Karol Nawrocki coraz wyraźniej przejmuje inicjatywę na prawicy, a Jarosław Kaczyński próbuje odzyskać pozycję polityka wyznaczającego kierunek całemu obozowi. Tak można odczytać jego wypowiedź o wykorzystaniu procedury wyjścia z Unii Europejskiej do wymuszenia jej reformy. W obozie władzy słychać jednak, że prezes PiS właśnie podarował Donaldowi Tuskowi prezent.
Ostrzeżenia i gra wyborcza
— Donald Tusk może otwierać szampana. Właśnie na to czekał — słyszymy od jednego z polityków Koalicji Obywatelskiej.
Jarosław Kaczyński dostarcza przy tym Donaldowi Tuskowi argumentu do kampanii, której główny podział premier zarysował już wcześniej. W marcu mówił wprost, że wybory w 2027 r. mogą przesądzić o pozostaniu Polski w Unii Europejskiej.
Wystąpienie prezesa PiS pozwala mu teraz przedstawiać te ostrzeżenia jako coraz bardziej uzasadnione. Tusk nie musi już opierać się wyłącznie na interpretowaniu antyunijnej retoryki przeciwników. Może wskazać konkretną wypowiedź Kaczyńskiego.
Dalszy ciąg artykułu pod materiałem wideo
Jednak to tylko jeden wymiar tej historii. Ma ona dużo większe znaczenie niż tylko narzucenie linii podziału. Przez lata to Jarosław Kaczyński rozstrzygał, kto należy do jego obozu, na jakich warunkach może do niego dołączyć i jaki program ma go spajać.
Dziś coraz więcej inicjatyw skupia się wokół Pałacu Prezydenckiego. Nawrocki dysponuje silnym mandatem wyborczym, a wobec konfliktów między partiami prawicy może występować jako patron szerszego porozumienia. Prezes PiS musi zabiegać o pozycję, którą wcześniej traktował jako oczywistą.
Ten proces ma konkretne przejawy. Jak już informowaliśmy w Onecie, otoczenie Nawrockiego prowadzi rozmowy o pakcie senackim obejmującym PiS, Konfederację, Rozwój Plus i ugrupowanie Grzegorza Brauna. Prezydent zapowiedział również strategię rozwoju, która ma być punktem odniesienia dla aspirujących do rządzenia. Wchodzi więc zarówno w obszar organizowania prawicy, jak i określania jej przyszłego programu.
Zmianę pokazuje wrześniowy sondaż Pollstera. Wśród wyborców identyfikujących się z prawicą 41 proc. wskazało Nawrockiego jako polityka najlepiej reprezentującego ich interesy. Kaczyńskiego wybrało 8 proc. Nie oznacza to pełnej zmiany przywództwa. W osobnym pytaniu do ogółu badanych to prezes PiS najczęściej był wskazywany jako lider prawicy. Widoczna jest jednak różnica między wskazaniem lidera a poczuciem, że to właśnie on reprezentuje wyborców.
“Jarosław potrzebuje tematu”
W tym kontekście wystąpienie Kaczyńskiego podczas Krynica Forum można interpretować jako próbę odzyskania inicjatywy. Gdy Nawrocki patronuje rozmowom o porozumieniu, prezes PiS przedstawia projekt przebudowy Europy. Próbuje ponownie określić polityczny kierunek, do którego muszą odnieść się wszyscy pozostali. Nie musi przy tym otwarcie atakować prezydenta. Rywalizacja dotyczy tego, kto wyznacza cele całego obozu.
Doświadczony polityk PiS: — Jarosław potrzebuje tematu, który pozwoli mu wystąpić w roli strategicznego przywódcy, a nie tylko szefa partii zajętego konfliktami wewnętrznymi i negocjowaniem list.
Oczywiście Kaczyński nie ogłosił programu wyprowadzenia Polski z UE. Dopuścił rozpoczęcie “rokowań” dotyczących wystąpienia jako metodę wymuszenia zmian w Unii Europejskiej, gdyby inne sposoby zawiodły. Mówił także o nowym traktacie zawieranym przez państwa zainteresowane przebudową Unii. Wyjście zostało więc przedstawione jako narzędzie warunkowe.
To jednak dość fundamentalna zmiana w narracji PiS. Przesuwa ją pomimo wcześniejszych zapewnień, że polexitu nie będzie. To pozwala kierować różne sygnały do różnych odbiorców. Bardziej radykalni wyborcy słyszą gotowość do zerwania z UE, umiarkowani mogą usłyszeć wyjaśnienie, że chodzi wyłącznie o reformy. Problem w tym, że Jarosław Kaczyński nie kontroluje, która część komunikatu zdominuje debatę.
I tak się już dzieje.
Gdy premier na X powiązał wypowiedź Kaczyńskiego z walką o pozostanie Polski w Unii, lider Prawa i Sprawiedliwości zarzucił mu kłamstwo.
Trudno jednak przypuszczać, by Kaczyński nie spodziewał się, że dyskusja pójdzie właśnie w tę stronę. Liczył się z tym. Dla niego kluczowy jest główny cel, a więc próba powrotu na pozycję lidera prawicy. Zwłaszcza że Prawo i Sprawiedliwość na przestrzeni ostatnich kilkunastu miesięcy traciło poparcie głównie na rzecz ostro antyunijnego Brauna.
Prezes próbuje pokazać, że jego partia jest gotowa do równie daleko idącej konfrontacji, a dodatkowo dysponuje doświadczeniem sprawowania władzy.
Ryzykowna strategia
Taka strategia może jednak wzmacniać konkurentów. Podobna dyskusja toczyła się w Wielkiej Brytanii i zakończyła się wyjściem tego kraju z UE. Wyborca może uznać, że skoro prezes PiS dopuszcza rozwiązania kojarzone dotąd z radykalniejszą prawicą, potwierdza trafność jej diagnozy. Przejęcie języka rywali nie gwarantuje przejęcia ich poparcia. Może sprawić, że ich postulaty staną się bardziej akceptowalne.
Inny jest mechanizm nacisku na Mateusza Morawieckiego. Jego środowisko uzasadniało odrębność potrzebą dotarcia do bardziej umiarkowanych wyborców, zainteresowanych inwestycjami i gospodarką. Kaczyński zarzucał mu natomiast rozbicie PiS i układanie się z Tuskiem. Wrzucenie do debaty wątku gotowości do ostrego starcia z Brukselą sprzyja radykałom, a byłego premiera stawia przed niewygodnym wyborem. Może poprzeć eskalację i osłabić własną odrębność albo ją skrytykować, wystawiając się na zarzut ugodowości wobec Brukseli.
Stawką jest również kształt przyszłego porozumienia wyborczego. Przemysław Czarnek mówi już o potrzebie szerokiej listy prawicy, dopuszczając udział polityków Rozwoju Plus. Im silniejsza pozycja Jarosława Kaczyńskiego w debacie, tym większa jego możliwość określania warunków takiego zjednoczenia.
Nie wszystko da się jednak wyjaśnić taktyką. Kaczyński przedstawił spójny kierunek ideowy: likwidację Komisji Europejskiej i zastąpienie obecnego Parlamentu Europejskiego reprezentacją parlamentów krajowych.
Liczy, że zmiany polityczne w państwach członkowskich umożliwią taką przebudowę. Niebawem odbędą się wybory w Hiszpanii, gdzie do władzy może dojść skrajna prawica. Ten scenariusz jest bardzo realny również we Francji. Nie można też zapominać o rosnącej w siłę AfD w Niemczech.
Albo bezpieczne członkostwo w UE, albo ryzyko wyjścia
Wróćmy jednak do wątku, o którym wspomnieliśmy na początku. Donald Tusk otrzymuje możliwość zbudowania prostego podziału, czyli bezpieczne członkostwo w UE albo ryzyko wyjścia. Nie musi udowadniać, że PiS ma gotowy plan polexitu. Może przypominać, że jego lider dopuścił uruchomienie drogi wystąpienia.
Dla rządzących to szansa na mobilizację również tych wyborców, którzy krytycznie oceniają ich dorobek, lecz obawiają się podważania członkostwa. W styczniowym badaniu CBOS obecność Polski w UE popierało 82 proc. respondentów. Krytyka polityki Brukseli nie oznacza zatem społecznego przyzwolenia na wyjście. Kaczyński ryzykuje zatarcie tej różnicy, a Tusk może wykorzystać ją do poszerzenia własnego poparcia.
Kaczyński próbuje więc odzyskać od Nawrockiego inicjatywę i ponownie podporządkować sobie debatę na prawicy. Jednak skuteczność w tej rozgrywce nie musi oznaczać sukcesu wyborczego. Może zmusić własny obóz do rozmowy na swoich warunkach, a równocześnie pozwolić Tuskowi narzucić całej Polsce wygodną dla rządu oś podziału. Odzyskanie przywództwa na prawicy może wówczas oddalić jej powrót do władzy.
Data utworzenia:
29 października 2026, 14:45
Kulisy gry Kaczyńskiego. Problem może mieć Nawrocki. „Tusk może otwierać szampana”
Kamil Dziubka