Wynik wyborów w Stanach Zjednoczonych, sytuacja w Polsce (w tym dramatyczny zamach w Krakowie) oraz potężne protesty w Europie rodzą pytania o kierunek, w którym zmierza cywilizacja zachodnia.
W USA
Republikanie przegrali wybory połówkowe. Według danych z niedzieli 8 listopada Demokraci mają w Senacie 54 miejsca (zyskali 7), Republikanie 44. W izbie niższej Kongresu Demokraci zdobyli 252 miejsca (zyskali 42), a Republikanie 160. Demokraci mają 28 gubernatorów, a Republikanie 20. W stanie Michigan senatorem został po raz pierwszy muzułmanin Abdul El-Sayed, demokrata.
Konserwatysta Paul Craig Roberts, zastępca sekretarza skarbu u Ronalda Reagana, główny architekt jego reform gospodarczych, bije na alarm. Roberts od dawna był krytykiem polityki zagranicznej USA, neokonserwatystów oraz współczesnego systemu kapitalistycznego. Roberts uważa, że bezwzględne przenoszenie produkcji i miejsc pracy przez korporacje do krajów o niskich kosztach pracy, np. do Chin i Indii (offshoring), doprowadziło do deindustrializacji USA i zniszczenia klasy średniej. Zwraca uwagę, że w Ameryce od lat 90. nowe miejsca pracy powstawały głównie w słabo płatnych usługach (których nie da się wyeksportować), co doprowadziło do pauperyzacji społeczeństwa. Ocenia, że jest to system służący wyłącznie wąskiej elicie finansowej i korporacjom kosztem interesu narodowego. Liczył na Trumpa w związku z jego intencjami ochrony gospodarki narodowej, popierał jego decyzje o wprowadzeniu ceł ochronnych, ale krytykował politykę wielkich cięć podatków korporacyjnych. Uważał, że nie przyniosą one zamierzonego skutku, dopóki gospodarka jest “wybebeszona” z przemysłu. Twierdził, że uwolnione dzięki ulgom miliardy dolarów, zamiast w fabryki w USA zostały wpompowane przez korporacje w spekulacje na Wall Street. Polityka gospodarcza Trumpa nie przyniosła poprawy poziomu życia Amerykanów, choć miała taki cel. „Nie zdążyła”, na co wpłynęła też wojna na Bliskim Wschodzie. Demokraci nie będą kontynuować polityki gospodarczej Trumpa.
Roberts jest radykalnym przeciwnikiem współczesnych wojen prowadzonych przez USA, w tym tych, które są podejmowane w interesie Izraela. Podkreśla, że zebrane statystyki wyborcze jednoznacznie wskazują, że Republikanie zostali odsunięci od władzy przez samych Republikanów, niezadowolonych z niedotrzymania obietnic dotyczących zakończenia globalnych konfliktów wojennych. Trump, między innymi, obiecywał błyskawiczne wygaszenie walk w Strefie Gazy oraz powstrzymanie eskalacji regionalnej na Bliskim Wschodzie. Tymczasem, będąc w kieszeni lobby izraelskiego, rozpętał wojnę z Iranem i nierozsądnie ogłosił tuż przed wyborami uzupełniającymi, że zamierza wznowić ataki na Iran po wyborach. Zapowiedział nawet, że rozważa użycie broni jądrowej. Roberts uważa, że oświadczenie Trumpa niewątpliwie skłoniło jeszcze więcej Republikanów do głosowania na Demokratów, aby wyrazić swoją odrazę i rozczarowanie przywódcą, w którym pokładali wielkie nadzieje, a który odwrócił się od nich i służył izraelskiej agresji zamiast amerykańskiej odnowie.
Czy Demokraci będą prowadzić inną politykę? Wszystko zależy od tego, które skrzydło partii zwycięży (nurt establishmentowy czy lewicowy). Tradycyjne skrzydło partii (reprezentowane przez Joe Bidena czy Kamalę Harris) stoi na stanowisku, że sojusz USA z Izraelem jest „nienaruszalny”. Nurt progresywny, mający wsparcie mniejszości arabskich i muzułmańskich, ostro krytykuje bezwarunkowe wsparcie dla działań wojennych Izraela. Najprawdopodobniej jednak Demokraci nadal będą wspierać logistycznie, finansowo i militarnie operacje obronne i ofensywne Izraela, mimo rosnącego buntu lewego skrzydła własnej partii.
Wieża Babel w USA
Kluczowa zdaniem Robertsa jest kwestia imigracji, którą uważa on za główne zagrożenie ustrojowe dla Ameryki i nazywa je inwazją imigrantów. Roberts podnosi, że masowy napływ taniej siły roboczej służy wyłącznie wielkim korporacjom dążącym do maksymalizacji zysków, sztucznie zaniża stawki płac dla rodowitych Amerykanów i niszczy klasę średnią. Ma to miejsce także w sektorze technologicznym (tańsi inżynierowie i programiści z zagranicy). Po wyborach Trump będzie próbował dalej ograniczać napływ imigrantów za pomocą dekretów prezydenckich (executive orders) i ceł, podczas gdy demokratyczna większość w Izbie Reprezentantów i Senacie będzie dążyć do ochrony praw osób bez dokumentów (np. młodocianych imigrantów z programu DACA, chroniącego przed deportacją osoby, które zostały nielegalnie sprowadzone do USA jako dzieci) oraz zaspokojenia potrzeb amerykańskiego biznesu, który domaga się rąk do pracy. Problem będzie narastał wraz ze wzrastającą rolą Nowych Demokratów, zainteresowanych programami imigracyjnymi (zwiększanie wiz pracowniczych i ułatwień dla biznesu). Programy te wspierają – co oczywiste – muzułmańscy Demokraci (programy wielojęzycznej administracji, programy wsparcia przedsiębiorczości dla nowo przybyłych imigrantów i uchodźców, ułatwienia nostryfikacji dyplomów, programy łączenia rodzin, radykalne podniesienie rocznych limitów przyjmowania uchodźców, etc.).
Do czego prowadzi inwazja imigrantów?
Przytoczmy przykładowe dane z USA i Europy, pokazujące jak białe narody etniczne stają się we własnych krajach niechciane i bezbronne. Dane porównują liczby osób białych, etnicznych mieszkańców, zamieszkałych w wybranych miastach w roku 1955 i obecnie (w nawiasie).
Londyn 95% (36%), Bruksela 95% (21%), Berlin 98% (57%), Wiedeń 95% (51%), Sztokholm 97% (65%), Birmingham 97% (46%), Nowy Jork 90% (31%), Chicago 84% (32%), San Francisco 90% (36%), Los Angeles 94% (37%), Minneapolis 98% (59%), a głośniki publiczne sześć razy dziennie ogłaszają muzułmańskie wezwanie do modlitwy, Boston 95% (44%), Detroit 84% (11%).
Jak pisze Roberts: „Amerykanie, jako naród nonszalancki, nie zdają sobie sprawy, że ich prawa zagwarantowane w Konstytucji Stanów Zjednoczonych są obecnie uznawane za przywileje białego rasizmu i nie mają już zastosowania. Przeciwnicy Konstytucji, na przykład, uważają wolność słowa, czyli Pierwszą Poprawkę, za ochronę białych przed dopuszczaniem się mowy nienawiści i przestępstw z nienawiści”. I dalej: „Nie potrafię powiedzieć, w jakim kierunku będzie zmierzał świat zachodni, ale będzie to efekt dekad potępienia cywilizacji zachodniej, jednego z największych osiągnięć ludzkości, przez białych zachodnich liberałów oraz uległości Partii Republikańskiej wobec Izraela”.
Nie powielajmy tych błędów w Polsce. Na razie wszystko ku temu zmierza. Walka z wartościami konstytucyjnymi, która przybrała drastyczną formę przejęcia Trybunału Konstytucyjnego, jest tego widomym dowodem. Walka z religią, ataki na świątynie i duchownych, podważanie autorytetu prezydenta, brutalne zamachy w szkołach i ostatnio w Krakowie, to wyraźne potwierdzenie, że poddajemy się globalnym procesom cywilizacyjnym m.in. w postaci fenomenu „samotnych wilków” i masowych strzelanin.
/Krystyna Górzyńska/
Dodaj komentarz