AIX
Na początku kilka podstawowych zalet. Brak tradycyjnego zamknięcia, regularne aktualizacje wpływają pozytywnie na dość powszechną akceptację i poczucie subiektywnej swobody. Ułatwia to w dużym stopniu coś, co możemy nazwać interaktywnością pomiędzy klatką a użytkownikiem.
Skuteczność urządzenia, które mam zamiar opisać, wytworzyła również atmosferę wspólnoty wśród użytkowników, a nawet poczucie sprawczości i kontroli. O stopniu integracji świadczy dobitnie fakt, że użytkownicy nie rozmawiają o tym, co dzieje się poza klatką, lecz o tym, co jest w klatce.
Ogólnie: miejsce poza klatką nie istnieje, a jeżeli pojawia się w debacie jest obciążone stygmatem. Miejscami najważniejszymi są skupiska materii i energii w klatce i oto też toczą się kłótnie – o miejsca lub o prawa w klatce. O złudzenia nazywane wolnością, bezpieczeństwem lub demokracją.
Główny mechanizm klatki
Granice mojego języka są granicami mojego świata
Granice mojego języka są granicami mojego myślenia, mojego poznania, granicami mojego świata, granicami mojej klatki.
Zrozumienie sentencji autorstwa Ludwiga Wittgensteina jest kluczem, który „otwiera klatkę”, umożliwiając przekroczenie jej granic – wyjście z symulakrum.
Język jest ściśle związany z myśleniem. Myślenie lub przysłowiowa bezmyślność są zdeterminowane zasobem słów oraz ich prawidłowym rozumieniem, prawidłowym kojarzeniem z adekwatnym desygnatem. W klatce funkcjonują desygnaty fałszywe, mgliste, ruchome – zmienne, wieloznaczne.
Język kształtując myślenie, umożliwia poznanie prawdy i dobra, wpływa na działanie, poszerzając lub ograniczając obszar wolności. W symulakrum prawda jest zgodnością z emocjami wywołanymi symulacją.
Język używany w klatce jest językiem głupców i niewolników. Jest językiem powszechnie obowiązującym w Polsce, językiem politycznej debaty, językiem mediów, a ostatnio językiem „prawa”.
Ludzie spoza klatki
Jeszcze nie zadecydowałem, co napiszę w zakończeniu. Być może umieszczę to w komentarzu. Z obserwacji wiem, że temat ten nie cieszy się dużym zainteresowaniem nawet wśród tzw. prawicy.
Dodaj komentarz