Kanał komunikacyjny PAN
Polska Akademia Nauk wpuściła na swój kanał komunikacyjny na Facebooku „list otwarty w obronie wolności badań naukowych i historyka dr. Grzegorza Rossolińskiego-Liebe”, którego oryginał umieszczony jest na stronie internetowej New Fascism Syllabus. List podpisało niemal 400 naukowców (?) z całego świata, w tym z Polski, także z PAN. Autorzy piszą (tłumaczenie): „Po opublikowaniu jego naukowej książki poświęconej polskim burmistrzom i Holokaustowi w Generalnym Gubernatorstwie, Grzegorz Rossoliński-Liebe stał się celem skoordynowanych ataków ze strony polskiego rządu, Instytutu Pamięci Narodowej, Ambasady RP w Berlinie, Fundacji Kulskich, Polskiej Akademii Nauk oraz kilku prawicowych dziennikarzy”. I dalej: „Protestujemy przeciwko sponsorowanym przez państwo oszczerczym atakom na niemiecko-polskiego historyka Holokaustu Grzegorza Rossolińskiego-Liebe, kampanii zastraszania wymierzonej w badaczy oraz wolność akademicką, zniesławianiu historyka, »recenzjom« jego dzieła przez IPN”.
PAN, udostępniając te zarzuty bez komentarza, faktycznie je legitymizuje, nie oferując czytelnikom żadnych narzędzi krytycznej oceny. Nie mają oni podejrzeń, że na kanał komunikacyjny PAN wpuszczono jakiś fake news. Zamieszczono jednak wprowadzającą w błąd informację, że „Polska Akademia Nauk konsekwentnie traktuje swoje kanały komunikacyjne jako przestrzeń do prezentowania głosów środowiska naukowego – nie jako wyraz stanowiska instytucjonalnego, lecz jako zaproszenie do merytorycznej rozmowy, opartej na faktach, odpowiedzialności i etyce badacza”. Stoi ona w rażącej sprzeczności z doświadczeniem autorów krytycznych wobec patologii akademickich. Na wielokrotne zaproszenia – także organów PAN – do merytorycznej dyskusji o plagach akademickich, o etyce badacza PAN nie reaguje. Jedyna „recenzja” (kłamstwa, personalny hejt!) moich „Plag akademickich” jest popularyzowana przez członka Rady Doskonałości Naukowej Bogusława Śliwerskiego, w ramach jego paranaukowej działalności bronionej przez organy, także etyczne, PAN. Jedynie AI ją zaopiniowała: „Nie spełnia żadnych standardów recenzji naukowej”.
A dlaczego brak merytorycznego odniesienia się do “niemieckiej książki”, aby czytelnicy mieli okazję zorientować się o co chodzi? Najpierw powinny być oględziny czegoś, co może być umownie określone jako corpus delicti czyli treść książki.
Dla zainteresowanych tematem: Spór o polskich burmistrzów i Holokaust. IPN kontra Grzegorz Rossoliński-Liebe