Angielska arystokratka Diana Mitford, żona Oswalda Mosleya (od 1936 r.)
Na marginesie b. ciekawego artykułu o brytyjskiej „Finansjerze, Fabianach i faszystach” https://ekspedyt.org/2026/01/11/finansjera-fabianie-i-faszysci/ warto dodać parę historycznych szczegółów. Żoną Oswalda Mosley’a była od 1936 r. Diana Mitford, córka zwariowanego angielskiego arystokraty, który w swym majątku w Batsford Park w Gloucestershire często urządzał swe ulubione igrzyska w postaci prawdziwego, z psami! polowania na swe rozliczne córki. Spanikowane i pełne urazów a zarazem bardzo piękne dziewczęta być może z tego powodu – przynajmniej dwie z nich, starsza Diana i młodsza Unity – zaczęły odczuwać pociąg do “prawdziwych mężczyzn w brunatnych koszulach”. I to nie tylko wśród ich brytyjskich kopii, ale i niemieckich oryginałów.
Unity, która pierwsza poznała Hitlera – łasego na takie komeraże z wysoką arystokracją brytyjską – zabrała swą starszą siostrę na mityng NSDAP do Norymbergi w 1934 r. gdzie poznała ją z Hitlerem, chętnym aby spotkać się aż z dwiema powinowatymi Churchilla (były kuzynkami żony Churchilla, Clementine Churchill). Przyjaźń Unity z Hitlerem ciągnęła się potem latami, prześladowała go swą miłością jeżdżąc wciąż do Niemiec, aż miał jej dosyć, wtedy próbowała popełnić samobójstwo, ale kula jedynie uszkodziła mózg i resztę swego złamanego przez nazizm życia śliczna Angielka spędziła w wózku inwalidzkim (zmarła w 1948 roku).
Hitler, Unity Mitford (siostra Diany) i Franz Pfeffer von Salomon (pierwszy dowódca SA), Monachium ok. 1930
Diana zaś, po poznaniu Fuhrera, wyraziła swą miłość do faszyzmu rozwodząc się ze swym pierwszym mężem, młodym arystokratą z rodu Guinnesów, aby pojąć właśnie Oswalda. Ich ślub odbył się w 1936 r. w rezydencji Josepha Goebbelsa w Trzeciej Rzeszy, w obecności Adolfa, który nowożeńców obdarował swym portretem własnoręcznie oprawionym w srebrne ramy.
Nazwisko rodowe Diany, należące do cream of the cream angielskiej nobility, przyciągało do ideologii nazistowskiej liczne znakomitości z brytyjskiego towarzystwa, jak np. Norah Elam, Roberta Gordon-Canninga, Billa Allena, Archibalda Maule Ramsaya (założyciela bojówki faszystowskiej Red Club, lobbującej wkrótce przeciw przystąpieniu Wielkiej Brytanii do wojny) czy Winifred Wagner (synową Richarda Wagnera). Faszystowskie spotkania w rezydencjach tych bogaczy, będących na szczycie społecznej piramidy, stały się kanwą dla rosnącej we wpływy sieci sympatyków faszyzmu w Wielkiej Brytanii w przededniu 2 Wojny Światowej. Dziwne, że Churchill do nich nie przystał, mając wszak z Dianą tak bliskie rodzinne związki. Być może lożowi mu na to nie pozwolili, mając inne plany co do rozwoju wydarzeń.
W każdym razie Dianę i jej męża w 1940 r. internowano jako “niebezpiecznych dla państwa”, jednak w 1943 r, zapewne za sprawą Churchilla, zostali oboje uwolnieni. Po wojnie wyjechali do Francji, gdzie oddawali się pisaniu wspomnień i nadal pełnemu wrażeń życiu towarzyskiemu i politycznemu. Francuzi, którzy sami kolaborowali z Rzeszą jak wściekli, nie mieli im tego za złe. W końcu to arystokraci… Im bardziej więc przymykano we Francji oczy na takie kwiatki, jak oboje Mosley’owie – których za ich czyny nie spotkał najmniejszy ostracyzm towarzyski – tym hałaśliwiej ścigano jednostki wskazane palcem do ścigania przez Wielkiego Brata, zyskując dzięki temu opinię „niezłomnych bojowników wolności” i u boku USA i Wielkiej Brytanii uczestnicząc, jako jeden z Wielkich Aliantów, w Paradzie Zwycięstwa w Londynie (na którą Polski nie zaproszono).
A jak się zachowywali szeregowi Brytyjczycy wobec Niemców, kiedy w czasie wojny zajęli wyspy Kanału La Manche, pisaliśmy na Legionie w demaskatorskim artykule „Wydanie na śmierć Żydów zamieszkujących Wyspy Normandzkie. Jak zachowywali się Anglicy pod niemiecką okupacją 1940-45” https://ekspedyt.org/2018/03/19/wydanie-na-smierc-zydow-zamieszkujacych-wyspy-normandzkie-jak-zachowywali-sie-anglicy-pod-niemiecka-okupacja-1940-45/ Warto to przeczytać i zapamiętać.
Pokutujący Łotr
Dodaj komentarz