Ci, którzy twierdzą, że władze potrzebują wybuchów niepokojów, aby mieć pretekst do ograniczania naszych swobód obywatelskich, najwyraźniej zapomnieli, że ci u władzy właśnie przyspieszają ataki na naszą wolność i próbują wtłoczyć nas do swoich cyfrowych obozów koncentracyjnych.
◊
Tłumaczenie: AlterCabrio – ekspedyt.org
◊
W buncie nie ma nic negatywnego
Za każdym razem, gdy w swoim piśmie poruszam nieco bardziej płomienną nutę, jak niedawno w tekście „Our revolt will be raw” [1], zawsze kilka osób wychodzi naprzód, by ostudzić mój radosny gniew.
Prawdopodobnie najbardziej irytującą odpowiedzią jest ta, która stwierdza, że nie ma absolutnie żadnej szansy na obalenie globalnej mafii, więc nie ma sensu nawet o tym myśleć.
Teraz doskonale rozumiem, dlaczego ktoś może uważać, że mafia dysponuje tak wielkim bogactwem i uzbrojeniem, a społeczeństwo jest tak oswojone, potulne i ogłupione, że udane powstanie jest mało prawdopodobne – sam czasami, w złe dni, myślę podobnie.
Ale dlaczego do diaska czujesz potrzebę publicznego rozgłaszania tej defetystycznej opinii, szczególnie w odpowiedzi na artykuł, który ma na celu przekonanie ludzi, aby znaleźli w sobie odwagę i przeciwstawili się naszym nikczemnym władcom?
Nawet jeśli prawdopodobieństwo zwycięskiego buntu jest minimalne (czego nie twierdzę), to jednak pozostaje ono pewnego rodzaju możliwością.
Próba przekonania potencjalnych rebeliantów, że ich opór jest całkowicie daremny, oznacza próbę wykluczenia tej możliwości. To poważny samobójczy gol dla każdego autentycznego, choć pesymistycznego, przeciwnika systemu – to potencjalna samospełniająca się przepowiednia, działająca w interesie rządzącej przeciwko ludziom kliki.
Innym zarzutem wobec rewolucyjnego poglądu jest to, że historyczne rewolucje okazywały się operacjami pod fałszywą flagą, mającymi na celu oddanie władzy w ręce globalnej mafii.
Ale nie żyjemy już w roku 1789 ani 1917, a władza w naszych społeczeństwach znajduje się już mocno w rękach mafii – obecnie każda rewolucja przeciwko współczesnej władzy musiałaby być z konieczności rewolucją przeciwko mafii!
Dodatkowym argumentem tego typu jest to, że nie powinniśmy wychodzić na ulice w świętym gniewie na niekończące się nadużycia i przestępstwa rządzących oszustów, „ponieważ właśnie tego od nas oczekują”.
Oczywiście jest to całkowite odwrócenie prawdy – to ostatnia rzecz, jakiej by sobie życzyli.
Ponieważ czasami niepokoje społeczne są celowo wywoływane w celu realizacji celów państwa, mamy wierzyć, że tak będzie już zawsze, bez względu na okoliczności.
Ci, którzy twierdzą, że władze potrzebują wybuchów niepokojów, aby mieć pretekst do ograniczania naszych swobód obywatelskich, najwyraźniej zapomnieli, że ci u władzy właśnie przyspieszają ataki na naszą wolność i próbują wtłoczyć nas do swoich cyfrowych obozów koncentracyjnych.
Wszelki opór, który wybucha dzisiaj, jest najwyraźniej odpowiedzią na ten totalitaryzm, a nie jego przyczyną lub pretekstem.
Trzeci rodzaj sprzeciwu wobec języka konfrontacji pochodzi od osób, których duchowość koncentruje się wokół bierności i bezczynności.
Dla nich próba zmylenia napastnika, który próbuje cię zadusić na śmierć, jest czymś bardzo negatywnym, a pozytywną reakcją jest najprawdopodobniej przyzwolenie, by cię zabito z błogim i zadowolonym z siebie uśmiechem na twojej zsiniałej twarzy.
Pisałem o tym pytaniu w rozdziale mojej książki „Nature, Essence & Anarchy” – która ukazała się 10 lat temu, jesienią 2016 roku – zatytułowanym „When negative is positive”. [2]
Tam wyjaśniam, że chęć zniszczenia istniejącego porządku społecznego, pogląd typowy dla anarchistów, opiera się na pozytywnym nastawieniu.
Jeśli wierzysz, tak jak ja, że ludzie mają naturalny potencjał do życia we współpracy w wolnych, naturalnych społecznościach, ale że ten potencjał jest okrutnie negowany przez dyktaturę państwową, „to nie jest rzeczą «negatywną» chcieć rozbić to dyktatorskie towarzycho na kawałki”. [3]
Piszę, że niektórym ludziom udaje się stłumić obrzydzenie, jakie odczuwają na myśl o złu współczesnego społeczeństwa – w szczególności teraz, gdy coraz bardziej oczywiste staje się zło globalistycznej kliki.
Jednak inni ludzie, którzy niestety obecnie stanowią mniejszość, nie tłumią swojej naturalnej odrazy do ponurego społeczeństwa, w którym żyją.
Zamiast tego, jak ujął to anarchistyczny psychoanalityk Otto Gross, są oni przesiąknięci „rewolucyjnym instynktem ludzkości”, który „odmawia dostosowania się do tego, co gorsze”. [4]
Dodam: „Należy zauważyć, że w tym procesie mamy do czynienia z podwójnym działaniem – rewolucjonista odwołuje się zarówno do szczególnej wewnętrznej siły swojej indywidualności, jak i do uniwersalnego ludzkiego instynktu rewolucyjnego.”
„Ostatecznie nie da się tego rozdzielić – instynkt rewolucyjny gatunku zależy od siły poszczególnych jednostek, które go wyrażają. Tylko poprzez jednostkę staje się on fizycznie aktywny.”
„Dlatego anarchiści, zarówno w teorii, jak i w praktyce, zawsze kładą nacisk na wolność jednostki w takim samym stopniu, jak na dobro ogółu”. [5]
„Nienawiść do współczesnego społeczeństwa i bunt przeciwko niemu rodzą się z nieświadomej świadomości, że tak nie powinno być…”
„Negatywność oznaczałaby dostosowanie się do otoczenia, pójście na kompromis, poddanie się wszystkiemu, co w głębi duszy uważamy za złe. Pozytywność można odnaleźć w oporze, w walce”. [6]
_________________
There is nothing negative about revolt, Paul Cudenec, August 31, 2026
◊
Źródła:
[1] Paul Cudenec, ‘Our revolt will be raw’, The Acorn 112, https://winteroak.org.uk/2026/08/21/the-acorn-112/
[2] Paul Cudenec, Nature, Essence & Anarchy (Sussex: Winter Oak, 2016), pp. 41-57, https://winteroak.org.uk/wp-content/uploads/2021/05/nature-essence-anarchy-w-1.pdf All subsequent page references are to that work, unless otherwise stated.
[3] p. 43.
[4] Otto Gross, Psychanalyse et Révolution: Essais, trans. by Jeanne Étoré (Paris: Éditions du Sandre, 2011), p. 147, cit. p. 50. See also https://orgrad.wordpress.com/a-z-of-thinkers/otto-gross/.
[5] p. 50. I obviously wrote this before Covid! See 2020’s ‘Anarchists against freedom’ for an update. https://winteroak.org.uk/2020/04/26/anarchists-against-freedom/
[6] p. 53.
◊
Więcej: Paul Cudenec
Wspominany artykuł „Our revolt will be raw”.
_____________
_______________
The Acorn – 112, Paul Cudenec, August 21, 2026