Ostatnio pisałem o ciężkim losie współczesnych sygnalistów, którzy ujawniając nieprawidłowości, są szykanowani. Paradoks polega na tym, że nie zawsze sygnalistom żyło się źle. Były czasy, gdy ich działalność otwierała drzwi do kariery. Starsi pamiętają realia PRL, kiedy „sygnaliści” pełnili zupełnie inną funkcję. Wielu z nich werbowano na tajnych współpracowników (TW) lub wykorzystywano jako kontakty operacyjne (KO). Sygnalizowali działania uznawane za niekorzystne lub wręcz wrogie wobec socjalistycznego państwa – atrapy niepodległej Polski. Często deklarowali, że czynią to z pobudek obywatelskich, patriotycznych, choć przez patriotyzm rozumieli przede wszystkim dobro własne i rządzących zniewolonym krajem. Bywali wynagradzani finansowo, choć znacznie cenniejsze było wspomaganie ich awansów zawodowych, także profesorskich czy rektorskich, a przede wszystkim otwieranie dróg do zagranicznych stypendiów na Zachodzie, gdzie mogli zarabiać co najmniej 100 razy więcej niż w Polsce. Podczas pobytów zagranicznych przekazywali – z wdzięczności lub obowiązku – informacje o sytuacji na „zgniłym Zachodzie” i o przebywających tam Polakach. Po powrocie mieli nie tylko znakomitą sytuację materialną, lecz także imponujące życiorysy naukowe. Obejmowali stanowiska decyzyjne częściej niż ci, którzy żadnych sygnałów do SB czy PZPR nie wysyłali. Było to zgodne z etyką systemu komunistycznego – etyką odwróconych wartości, stojącą w sprzeczności z zasadami cywilizacji łacińskiej. Po 1989 roku nie nastąpiło odwrócenie tej logiki. Powstały liczne kodeksy etyczne i komisje etyki, ale nie przywrócono właściwego znaczenia samemu pojęciu etyki. Z biogramów akademickich usuwa się informacje o współpracy – zarówno tajnej, jak i jawnej – z komunistycznym aparatem. Pamięć o tych epizodach bywa znacznie mniej trwała niż pamięć o zagranicznych stypendiach czy pełnionych funkcjach. Dlatego warto przypominać te fakty. Część z nich dokumentuję od lat w serwisie „Lustracja i weryfikacja naukowców PRL”.
Walczy Pan, bez wytchnienia, z wiatrakami.
Prawdziwy sygnalista, w rozumieniu, którego geneza wypływa z cywilizacji łacińskiej, to człowiek, który realizuje społeczny obowiązek zgłaszania przestępstw.
Sygnaliści turańscy, to “pawki morozowe.
A swoją drogą, czy ta walka z wiatrakami, jeśli rozumieć to dosłownie, to nie był początek obrony cywilizacji chrystusowej?
Wiatrak, to urządzenie, które odbierało pracę: ludziom, koniom, etc i leżało u podstaw technologizacji życia?
Teraz ja będę sygnalistą.
Wybuchła sprawa oracza gliwickiego. Hejt jest niebywały, PAŃSTWO zareagowało absolutnie kategorycznie na zamach na mienie samorządowe. Ramię w ramię, ku – o ironio, zaćmionemu – słońcu świata naszego.
Sprawa, li tylko na podstawie tego co upubliczniono, jest o tyle ciekawa, że kwestia wywłaszczeń na cele publiczne nie znajduje symetrii w tzw. opłatach adiacenckich, a i kategorie klasyfikacji cen, w ramach gradacji “wartości” celów publicznych jest, co najmniej osobliwa.
Ponadto, wywłaszczenie na cel publiczny skutkuje niskim odszkodowaniem, ale już zmiana przeznaczenia gruntu w MPZP, względnie decyzji o warunkach zabudowy, nie rodzi prawnie skutecznego roszczenia o wyrównanie rekompensaty.
Dlatego, oczywiście, li tylko na podstawie informacji medialnych, a i portalu geodezyjnego, uważam, że ów “obywatel” Miasta Gliwice, ma co najmniej część racji.
Dodatkowo, rodzi się pytanie, którego geneza tkwi w rozdziale prawa na gałęzie, czyli np: administracyjne i cywilne.
I teraz tak, czy nie podjęcie odszkodowania za wywłaszczenie w reżimie prawa administracyjnego, z istoty korzystającego z Imperium, ma wpływ na transfer gruntu w reżimie prawa cywilnego, które opiera się na AUTONOMII woli stosunku zobowiązaniowego? Teoretycznie nie, ale zapewne powstanie habilitacja, w try miga na poziomie Collegium Tummanum, która stworzy odpowiedni rynek i właściwie go zagospodaruje.
Moim zdaniem, jest tak. Wszelkie koncesje Suwerena, na przedstawicieli są ważne, gdy decyzja Suwerena o koncesji nie jest obarczona błędem. Jeśli, zaś błąd został wywołany groźbą, lub podstępem, to zgoda na wyrośnięcie gałęzi administracyjnej z drzewa cywilnego, opartego na Wolnej Woli, jest NIEWAŻNA.
Ku analizom.