Rektorzy a naprawa państwa

To, że Polska jest w potrzebie, jest oczywiste dla każdego Polaka. Deficyt elit jest jednak dotkliwy. Nad tym, czy i jak nauka może pomóc zbudować lepsze państwo, zastanawiali się rektorzy na Forum Krynica 2026 „O Polsce na poważnie”. Dobrze, że dostrzeżono potrzebę sięgania po potencjał intelektualny, gdy zainteresowanie takim zapleczem ze strony władz politycznych było nikłe. Rzecz w tym, że rektorzy nie za bardzo dają sobie radę z naprawianiem uczelni, którymi kierują. Mimo obietnic składanych ponad dwie dekady temu nie zdołali się nawet nauczyć organizować konkursów na obsadzanie etatów przez tych, którzy mają największy potencjał intelektualny i pasje naukowe. To dla nich zbyt trudne, ale bez takich kadr nie da się naprawić domeny akademickiej, a tym bardziej państwa. Nie da się efektywnie zarządzać państwem, tworzyć systemu oparcia gospodarki na rzetelnej, innowacyjnej wiedzy. Z tym jest kiepsko. Dziś, w epoce sztucznej inteligencji, rektorzy mówią o konieczności myślenia krytycznego, ale zapominają, że obecne braki są wynikiem niszczenia, penalizowania naukowców uczących takiego myślenia, co uznawano za negatywne oddziaływanie na młodzież. Zabijanie kreatywności, nonkonformizmu przynosi po latach efekty dla państwa negatywne. Rektorzy skarżą się na brak wsparcia ze strony państwa, a przecież to oni mają wspierać państwo swą kreatywnością, odwagą, wiedzą merytoryczną niezależnie od poglądów politycznych. W debacie cytowano Baumana od płynnej nowoczesności, a nie rozważano niszczenia stabilnych fundamentów cywilizacji łacińskiej (przestarzałej?). Plagi akademickie i konieczność ich ograniczenia jakby nie były przedmiotem zainteresowania rektorów, a na co dzień widać, jak te plagi destrukcyjnie wpływają także na inne sektory państwa. Samo globalne ocieplenie jakoś nie wpływa na topienie się góry lodowej plag akademickich, a akademicy walczą z globalnym ociepleniem, gdy plagi akademickie nadal kwitną niezagrożone – a właściwie wzmacniane – ich działalnością. Do panelu w Krynicy nie zaproszono rządzących polityków, więc jakie mogą być skutki takiego „dialogu”?

Tagi:

O autorze: Józef Wieczorek

W XX w. geolog z pasji i zawodu, dr, b. wykładowca UJ, wykluczony w PRL, w czasach Wielkiej Czystki Akademickiej, z wilczym biletem ważnym także w III RP. W XXI w. jako dysydent akademicki z szewską pasją działa na rzecz reform systemu nauki i szkolnictwa wyższego, założyciel i redaktor Niezależnego Forum Akademickiego, autor kilku serwisów internetowych i książek o etyce i patologiach akademickich III RP, publicysta, współpracuje z kilkoma serwisami internetowymi, także niezależny fotoreporter – dokumentuje krakowskie ( i nie tylko) wydarzenia patriotyczne i klubowe. Jako geolog ma wiedzę, że kropla drąży skałę.