Grafika @KrystianKratiuk
Streszczenia artykułu z PCh24 dokonał Krystian Kratiuk na X
Ojciec prof. Rakocy dziś na PCh24. Czy Żydzi są dziś „narodem wybranym”? W debacie kościelnej i publicznej warto najpierw uporządkować pojęcia. Problem zaczyna się już na poziomie języka: Biblia i dokumenty Kościoła mówią o „ludzie wybranym”, nie o „narodzie wybranym”.
To nie jest drobiazg językowy. Pojęcie narodu jest nowożytne, a do realiów biblijnych bardziej pasują słowa takie jak lud, plemię, wspólnota. Dlatego przenoszenie dzisiejszego rozumienia „narodu” na czasy biblijne łatwo prowadzi do błędnych wniosków.
Sedno sporu jest teologiczne: jeśli mówimy „naród wybrany”, łatwo zasugerować, że wybranie ma charakter etniczny. Tymczasem wybranie w historii zbawienia ma charakter zbawczy i misyjny, a nie biologiczny. Nie chodzi o „lepsze pochodzenie”, ale o odpowiedź na wezwanie Boga.
Św. Paweł pisze jasno: „Nie wszyscy, którzy pochodzą z Izraela, są Izraelem” (Rz 9,6). To znaczy: samo pochodzenie nie wystarcza. Do ludu Bożego należą ci, którzy odpowiadają na Boże wezwanie. Wybranie nie działa automatycznie „z urodzenia”.
W Starym Testamencie widać, że Boże wybranie nie było zamknięte etnicznie. Wśród Izraela byli cudzoziemcy, a przymierze synajskie obejmowało nie tylko etnicznych Izraelitów. Od początku chodziło bardziej o wierność Bogu, nie o kryterium krwi czy pochodzenia.
Wniosek? Precyzyjniej teologicznie jest mówić o „ludzie wybranym”, a nie o „narodzie wybranym”. Wybranie nie oznacza etnicznego przywileju, lecz powołanie do misji. A w centrum historii zbawienia jest Chrystus — i to On nadaje sens całej tej kategorii.
To w Nim wypełniają się obietnice, to On jest centrum i sensem przymierza. Chrystus jest Zbawicielem wszystkich ludzi — bez wyjątku. Nie przynależność etniczna, nie tradycja sama w sobie, ale relacja z Nim decyduje o zbawieniu. To jest ostateczny sens „wybrania”.
Zachęcając do przeczytania, podajemy link do całego artykułu: Żydzi narodem wybranym?
Dodaj komentarz